สถานะตอนนี้หรือคับ
ผมยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเราเป็นอะไรกัน
เรื่องของเรื่องมันเริ่มมาตั้งแต่ปีที่แล้วแล้วหละครับ
แต่มันเพิ่งจะดูเป็นรูปเป็นร่างก็เมื่อสามเดือนที่แล้วนี่เอง
ถึงจะดูเป็นรูปเป็นร่างแต่มันก็เป็นได้แค่รูปปั้นจากดินน้ำมันที่ยังปั้นไม่เสร็จ
และยังดูไม่ออกด้วยซ้ำว่าเป็นรูปอะไร
จะโดนความร้อนหลอมละลายลงไปอีกเมื่อไหร่ก็ไม่รู้
แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ไม่สนหรอกว่ามันจะออกมาเป็นรูปต้นไม้ ช้าง  ยีราฟ หรือหัวใจ
หรือไม่เป็นรูปเป็นร่างอะไรเลย
ผมเคยตั้งคำถามว่าบางทีเราก็ไม่เข้าใจว่าทำไมเราต้องทำแบบนี้
ทำไมเราต้องมีความรู้สึกกับคนๆนั้นตอนนี้ มันจำเป็นรึเปล่า
ในเมื่ออนาคตข้างหน้าเรายังอีกไกลอยู่เหมือนกัน และก็ยังดูไม่เป็นรูปเป็นร่าง
คำตอบที่ผมได้จากเพื่อนคนหนึ่งบอกว่า บางที่เราควรจะมีมันนะไอ้ความรู้สึกแบบนี้
เคยไหมครับเวลาเราคิดถึงใครคนหนึ่ง
คิดไม่เลือกเวล่ำเวลา ตอนเรียนหนังสือก็เผลอคิด สับผงกตอนเรียนก็คิด
นอนก็คิด กินข้าวก็คิด หนาวก็คิด ร้อนก็คิด
ฟังเพลงก็คิด ออกกำลังกายก็คิด 
คิดแล้วมีกำลังใจครับ คิดแล้วไม่เหนื่อย
คิดแล้วสบายใจดีครับ
ผมเป็นคนชอบคิดครับ คิดเรื่องสมมติ ทึกทักเอาเอง
บางทีผมก็คิดไปแล้วว่าครั้งหน้าถ้าเราเจอกัน ผมจะทำอะไรให้เธอดี
จะซื้อไอ้นู่นให้ ไอ้นี่ให้ พาไปเดินตรงนู้น ดูตรงนี้ ยิ้มให้ตอนนั้น กุมมือกันตอนนี้
เฮ้อ... ก็คิดแล้วมันมีความสุขนี่ครับ
ไม่รู้ว่าจะใช่อย่างที่บอกกันรึเปล่าว่าคิดถึงทุกลมหายใจ
อย่างทีบอกและครับว่าเรารู้จักกันมาปีกว่า
ครั้งแรกผมเป็นคนเข้าไปทักเธอก่อน แต่เธอคงจำหน้าผมไม่ได้หรอกตอนนั้น
ผมได้เพื่อนผมนี่แหละครับที่เป็นคนหาอีเมลล์เธอมาให้
และนับแต่นั้นมาเราก็คุยกันผ่านคอมพิวเตอร์
สามเดือนแล้วครับที่เราเริ่มคุยกันผ่านทางภาษาพูด(และภาษากายในบางโอกาส)
ไม่ใช่ภาษาเขียนที่ผ่านทางคอมพิวเตอร์อย่างที่เคย
เราได้พบเจอกันบางเวลาที่ตรงกัน พูดคุยกันบ้าง ยิ้มให้กันบ้าง
ผมเป็นคนทำอะไรไม่ค่อยถูกเมื่ออยู่หน้าเธอ
ไม่รู้จะเอามือไปไว้ตรงไหน ยิ้มบ่อยไปรึเปล่า หัวยุ่งไปรึเปล่า
เธอจะสังเกตบางมั้ย
แม้แต่แค่คุยผ่านโทรศัพท์
ผมกลัวครับ กลัวว่าจะมีแต่เสียงแบคทีเรียในอากาศเมื่อผมหมดเรื่องสนทนา
ในช่วงแรกๆผมก็ต้องทำลิสต์ครับ เขียนไว้ว่าจะคุยเรื่องอะไรบ้างวันนี้
ถ้าเธอมีเรื่องถามผมกลับก็จะดีใจว่าคำถามผมจะได้ไม่หมดเร็วเกินไป
และได้คุยกับเธอนานขึ้น
ผมเป็นคนคุยไม่เก่งครับ กลัวหมดมุข
ผมเป็นคนเงียบๆ อะไรก็ได้ ยิ้มไว้ก่อนดีกว่า ส่วนเธอ
เธอคนนั้นเป็นคนน่ารักครับ (อย่างน้อยก็สำหรับผมคนนึงหล่ะ)
เป็นคนอ่อนไหว และใส่ใจในรายละเอียด
ตัวเล็กๆ ตาแป๋วๆ จนบางครั้งผมก็อยากเรียกเธอว่า "ตัวเล็ก" ด้วยซ้ำไป
ผมไม่รู้เหมือนกันว่าผมจะปั้นรูปปั้นนี้ไปอีกนานเท่าไร
ผมก็ยังไม่แน่ใจว่ารูปปั้นนี้จะเป็นรูปอะไร
เพราะตอนนี้ผมยังสนุกกับการปั้น และทำความรู้จักกับเธอมากขึ้น
เรียนรู้ความรู้สึกของตัวเองในบางเวลา
ดีใจ และ เสียใจ
ตื่นเต้นบ้างในบางครั้ง
แต่ทุกครั้งก็ทำให้ผมมีความสุขเรื่อยมา
 
ปล. วันที่จับมือกับเธอกับฉันนั้นลืมบางไหมว่าเมื่อไหร่ วิ้ววว~~~~

edit @ 12 Dec 2008 22:58:17 by

Comment

Comment:

Tweet

ความรักเป็นสิ่งที่ดี
โชคดีล่ะกันค่ะ
อ่อ เปนแพทย์ศิริราชเหรอค่ะ
เมื่อเดือนตุลาไปค่ายมาด้วย
ไงก้อ ขอให้ความรักของคุณสมหวังล่ะกานค่ะopen-mounthed smile big smile

#1 By oนาฬิกาทรายo (118.174.153.33) on 2009-01-01 10:34